Produkcja biogazu ze słomy

Straw zawiera osad ligninowy, który sam nie jest sfermentowany i nie pozwala na fermentację celulozy. Aby słoma była fermentowana w reaktorach biogazu, należy usunąć tuszę.

Próbowaliśmy różnych metod obróbki słomy:

• eksplozja pary
• milig
• peletyzowanie lub brykietowanie

Biogazownia w Teofipolu-4, produkowana przez Zorg Biogas, wyposażona jest w 6 eksplozja pary jednostki x 25 ton słomy / dzień każdy. Całkowita pojemność wszystkich modułów wynosi 54 000 ton słomy rocznie. Ciepło do eksplozji pary pobiera się z gazów spalinowych kogeneratorów za pomocą układu termoolejowego. Przygotowana słoma jest fermentowana w reaktorach o wysokim obciążeniu za pomocą agitatorów nachylonych. Produkcja biogazu wynosi 450 m3 na tonę słomy. Zawartość metanu 59%. Wygenerowana energia elektryczna wynosi 6 MW. Koszt obróbki wstępnej słomy wynosi 8 mln euro. Wadą są wysokie koszty projektu i wysokie zapotrzebowanie na energię 600 kW energii elektrycznej + 6MW ciepła. Zaletą jest wysoka produkcja biogazu, wysoka zawartość metanu.

W innej biogazowni, w której nasz członek zespołu brał udział w przeszłości, stosowana jest inna metoda obróbki wstępnej słomy. Szczelina jest cięta w niszczarce do 5 mm. Po rozdrobnieniu słoma jest bielony w młynie do wełny. Zwiększa to powierzchnię bakterii beztlenowych. Oprócz cięcia i mielenia, tajemnica leży w specjalnym niedrogim dodatku, bez którego słoma nie może być fermentowana. Biogaz wyjściowy biogazu ze słomy bielonej przekracza wydajność kiszonki kukurydzianej i stanowi 350 m ³ biogazu na tonę słomy. Zawartość metanu wynosi 52%. W opisanym tutaj przypadku roczna ilość słomy wynosi 50 000 ton. W momencie tego zapisu biogazownia działa od 5 lat. Koszt sprzętu do przygotowania słomy wraz z przenośnikiem wynosi 3 miliony EUR, co jest 2,5 razy tańsze niż eksplozja pary. Wady w danym zakładzie są (1) młyn jest bardzo wrażliwy na wilgoć w słomie. Młyny działają dobrze, gdy słoma jest całkowicie sucha. Jeżeli słoma jest mokra, młyn przestaje pracować; (2) niższa wydajność biogazu; (3) wysokie koszty konserwacji młyna i cięcia.

Jest. peletyzowanie lub brykietowaniesłomy. Produkcja biogazu z 1 tony granulek słomy o wilgotności 10%500- 530 m ³, co odpowiada 450- 480 m3 dla początkowej słomy o wilgotności 20%. Zawartość metanu 52%. Przeprowadziliśmy testy laboratoryjne słomy granulowanej w dwóch niezależnych, certyfikowanych laboratoriach w Niemczech i Francji. W ciągu 3 miesięcy przeprowadzono również demonstrację przemysłową w biogazowni o mocy 650 kW z reaktorem wysokoładownym. Po podaniu do reaktora biogazu i w kontakcie z cieczą, granulki słomy natychmiast się rozpadają, dobrze zmieszane i nie tworzą skorupy. Wyniki są bardzo obiecujące. Oczekiwany CapEx na 50 000 ton pellet / rok z przenośnikiem, suszarką, nożyc, wytłaczarką, budynek wynosi 5 mln EUR.

Ze wszystkich opisanych metod, lubimy pelltetyzowanie w połączeniu z reaktorem wysokiego obciążenia. Wysoka produkcja biogazu, średni budżet, wilgoć nie jest krytyczna. Koszty Teh dla rozdarcia i zużycia są uzasadnione z wyższych plonów.

Istnieje również odprysk metody granulowania. Krople i bryqiety można najpierw stosować jako pościel dla zwierząt gospodarskich. Po przejściu przez etap ściółki, granulki słomy, w wyniku reakcji z nawozu naturalnego i moczu, poprawić ich właściwości jako substrat do biogazu. Zawartość metanu wzrasta do 60%. Wydajność biogazu wynosi550 m3 / tonę granulatu. Dodatkową zaletą jest zmniejszenie zużycia słomy na pościel. Pelety zużywają 8 razy więcej wody niż nieleczona słoma. Metoda ta jest odpowiednia dla hodowli drobiu i wołowiny, gdzie stosuje się ścierkę słomkową. Ale ta metoda wymaga zmian w technologii hodowli.

Opisane tutaj metody można stosować nie tylko w przypadku słomy pszennej, ale także w przypadku słomy ryżowej.